merhaba arkadaşlar ben bu yıl atandım ve atndığım yer ise burdur ilinin çavdır ilçesinin anbarcık köyü. burası tamamen bir köy
okul tek katlı iki girişli ve 3. sınıfa kadar eğitim var toplam mevcudu 30 öğrenci okulun. diğer öğrencileri ise taşımalı eğitimle yakındaki bir kasabaya gidiyorler. ilk atandığım zaman geldiğimde ağlayarak eve dönmüştüm. çünkü okul köyün sonunda ve iki dağın arasında okulun önünden bir dere geçiyor. sağa baksan dağ sola baksan dağ. ama o zamandan bu zaman bir dönem geçti ve ben artık alıştım oaraya .köy okulu dedim ya işte malzemem eksiğimiz çok fazla oyuncak bile yoktu ben eski çalışktığım okuldaki öğretmen arkadaşlardan toparladım.şimid bişeyler yapmaya çalışıyorum az olan öğrencimlerimle.

merhaba öğretmenim çocuklarınızın resmini de eklerseniz çok seviniriz görmek isteriz oraları.

Merhaba H.Gökçen .. öncelikle aramıza hoşgeldin.. Bu sene seninle aynı kaderi paylaşıyoruz...
Benimde görev hayatımda 2. yılım.. Bu sene bende okul başladıktan bir kaç hafta sonra şehre 45 dk uzaklıkta olan bir köy okuluna atandım.. Okulumuzun mevcudu 18.. anasınıfıyla birlikte 29 öğrenciye sahibiz...
Eğer servis bulamasaydım okula ulaşmak en az 3 vasıta değiştirecektim.. Okula ilk gittiğimde anasınıfı yoktu.. Ve okuldada malesef anasınıfına ayrılmış bir bütçe yoktu.. Ama aylar önce kayıt olmuş, sabırsızlıkla öğretmenlerini bekleyen pırıl pırıl çocuklar vardı.. İlk önce aklıma gelen köyün varlıklı kişileriyle görüşmek oldu.. Kendilerince katkıda bulundular ama yetersizdi.. Tam karamsarlığa kapılmışken herşey muhtarımızın bomboş ama pembe düşlerimizle boyadığımız sınıfımıza sarı kediciklerle süslü halıları kaplatmasıyla başladı.. Daha sonrada bir fabrikadan sponsor bulduk ve yavaş yavaş sınıfımı eğitime hazırladım.. İnan elimde o kadar az bir para vardı ki.. halk pazarlarından oyuncaklar aldım... Bütün köşelerimi kendi çabalarımla.. sınıfımın süslerini okulda yaptığım eğitici oyuncaklarımla.. uygulama sınavlarımda yaptığım kuklalarımla süsledim... Bana göre dünyanın en güzel sınıfını oluşturdum kendi yüreğimce..
Ve daha öncede bir msjımda belirttiğim gibi görevim 13.00 te bitmesine rağmen diğer öğretmen arkadaşları bekleyip..yol durumuyla birlikte ancak evime 4.30 da ulaşıyorum... Ama inan ..her sabah keyifle kalkıp yollara düşüyorum..
çünkü orda bir köy var uzakta ... O köyde beni bekleyen minicik yürekler var ve ben onları çoookk seviyorum...:rolleyes:

çocuklarımın resimlerini yükleyecektim fakat kaç defa denesemde her seferinde yüklemede bir hata oluştu iyor neden acaba?

Hocam,aşağıdaki iki adres size bu konuda yardımcı olacaktır sanırım.

http://www.okulonceciyiz.biz/showthread.php?t=1589

http://www.okulonceciyiz.biz/showthread.php?t=580

yanlış yere yüklemiş olabilirm arkadaslar ilk yuklemem de:)

arkadaşlar zoru başarmak marifettir kolayı herkes yapar sizde bunu başarmışsınız ne güzel :)

bilmiyorum şanslı mısınız yoksa şansız mı! ben de kısmen aynı şartlar altında 3yıl köy öğretmenliği yaptım güneydoğuda ve inanıyorum köy öğretmeni olmak öğretmen olmaktan öte birşey. burada kaldığım süre boyunca çevremdeki insanlar ki bunlarda öğretmendi "aa köy öğretmeni" diye küçümsüyorlardı beni oysa ki şehirlerde çocuklar ve sınıf ortamı herşeye hazır. ama buralarda öyle değil, herşeye sıfırdan başlıyorsunuz. sınıf ortamını kurmaya müdür ve milli eğitim yardım etmedi bana, tek dayanağım üniversite hocalarım(tüm hacetepeye teşekkürler) ve çevremdeki insanlardı. şimdi sınıfımız ve köy çocuklarını çehresi tamamen değişti. sınıfımızda herşey var. anneler daha bilincli; çocuklarını yıkıyorlar, daha temiz giydiriyorlar, iç çamaşırı giyiyorlar,beslenmelerinde daha dikkatli davrnıyorlar, tuvaletlerini buldukları boş bir alana yapmıyorlar, çöpten yarım olan şeyleri alıp yemiyorlar, birbirlerinin eşyalarını izinsiz almıyorlar, burunları akınca silinmesi gerektiğini biliyorlar, günlük hayatta rahatlıkla türkçe konuşabiliyorlar en güzeli de bu artık rahat iletişim kurabiliyorlar.....
evet onlar çok şey kazandı peki ben!
duygusal tatmin, çocukların değişimi gözlerindeki ışıltı benim için çok şey ama karşılaştığım her engel, veliden ve idareden duyduğum her olumsuz sözün de benden götürdüğü çok şey var..
sabrınızı ve umudunuzu tüketmeyin