geçen dönem uygulama ııı dersi icin gittiğim satjda ,gunluk planların yanında bir de proje çalışması yaptık.Bizim konumuz Ayakkabılar dı.Proje etkinliklerinden biri olan Hayali Ayakkabılar etkinliğini yapıyoruz.Çocuklar gözlerini kapatıyor , bir ayakkabı hayal ediyor ve müzik eşliğinde hayali ayakkabılarıyla dans ediyorlar.Sonra yerlerine oturuyorlar ve başlıyoruz sohbete. sıra bir çocuğuma geliyor ,Soruyorum senin ayakkabın nasıldı?
-Örümcek adamlıydı , maviydi.
-Ayakkabılarınla nasıl dans ettin?
-Zıplayarak dans ettim.
-Peki ayakkabılarınla kendini nerde hissettin ?
-Denizdeydim öğretmenim
-Neden denize ayakkabılarınla girmiştin ? (buraya kadar problem yoktu , gayet güzel cevaplıyordu soruları ama bu soru hiç beklenmedikti onun için, düşündü,düşündü,düşündü.....)

Ve sonunda bir cevap verdi :
-Ayak parmaklarımı yunus balıkları yemesin diye öğretmenimmm ! :):):)

cevabı güzel di tabi ne yapsın çocuk yunus balıklarıda ısırabilir,belli olmaz.

çocuk işte ne cıkacağı belli olmaz:)cok sirin bi cevap vermiş

bende 3 yılını doldurmus bır ogretmen olarak sızınle bır anımı paylasmak ıstıyorum ılk ogretmenlık yıllarımda yasadıgım bır olaydı ılk senem ve kucuk grup ogretmenıydım 2 yasında bır kız ogrencım vardı okula zor alısmıstı cok tatlı ve konuskan bır cocuktu okula basladıgı ılk gun senı sevmıyorum benı annemden ayırıyosun dedıgınde cok etkılenmıs ve aglamıstım ardından 2 sene ogretmenı olduktan sonra sımdı ben ısten ayrılıyordum ve mecburı bır ayrılık yasayacaktık bana neden kendını sevdırdın cekıp gıtmek ıcınmı dedıgınde benı ıkıncı kez etkılemıs ve de aglatmıstı su anda ısten ayrılmama nedenımı ve baska cocuklara ogretmenlık yapmam gerektıgını kabullendı ve hala gorusuyoruz onu cok ama cok sevıyorum :))

paylaşımın için teşekürler