nesrincim
13.04.08, 12:51
Öğretmen, sınıfta ya da bahçede değişik zeminler hazırlar (Sınıf için
kum döşenmiş muşambalar, küçük yuvarlak çakıl taşları, tüylü, pütürlü halılar gibi bahçede
de benzer malzemelerle his yolu oluşturma vb.). Çocuklar bunların üzerinde yürürler. Öğretmen,
"Şimdi yorgun ayaklarla yürüyorsunuz, şimdi de aceleci ayaklarla, kızgın ve şaşkın
ayaklar nasıl yürürdü, bir de korkak ve mutlu ayaklarla yürümeyi deneyelim. Neler
hissettiniz, hangisinin üzerinde yürümekten hoşlandınız?" gibi sorular sorar.
Daha sonra öğretmen, çocuklardan evden getirdikleri değişik özelliklerdeki ayakkabıların
etrafından kağıt üzerine çizmelerini ve kalıbını çıkarmalarını ve makasla kesmelerini
ister. Öğretmen, çocuklara; mutlu ayakların, mutsuz ayakların ve kızgın ayakların giydiği
ayakkabıları, bu kalıpların üstüne çizmelerini ve boyamalarını söyler. Çocukların yaptıkları
çalışmalar (Üzgün ayaklar neden bu ayakkabıyı seçmiş? Mutlu ayaklar neden bu ayakkabıyı
seçmiş? Yorgun ayaklar neler hisseder? Ne tür ayakkabılar giyerler? vb.) üzerinde
konuşulur.
Daha sonra öğretmen, çocukların evden getirdikleri ayakkabıları, önceden hazırladığı
yere sıralayarak koymalarını ister. Böylece bir ayakkabı müzesi oluşturularak bunun
üzerinde tartışılır (Hangi ayakkabıların eski ve yeni olduğu, hangisinin büyük ve küçük
olduğu, kızların ve erkeklerin giydiği, modeli, su geçirip geçirmeyeceği, rengi, neden
yapıldığı, kimin giyebileceği, nerede giyilebileceği, mümkün olsaydı bu ayakkabılarınÇocukların serbest zaman etkinliklerinde yaptıkları ayakkabıları ve bu çalışmaları
yaparken çekilen fotoğrafları evden getirdikleri ayakkabılardan oluşturdukları ayakkabı
sergisini hazırlar. Velilere hazırlanan bu sergiyi duyurarak, onlarında ziyaret etmesi sağlanır.
nerelerini değiştirebilecekleri vb.).Çocukların serbest zaman etkinliklerinde yaptıkları ayakkabıları ve bu çalışmaları
yaparken çekilen fotoğrafları evden getirdikleri ayakkabılardan oluşturdukları ayakkabı
sergisini hazırlar. Velilere hazırlanan bu sergiyi duyurarak, onlarında ziyaret etmesi sağlanır.
kum döşenmiş muşambalar, küçük yuvarlak çakıl taşları, tüylü, pütürlü halılar gibi bahçede
de benzer malzemelerle his yolu oluşturma vb.). Çocuklar bunların üzerinde yürürler. Öğretmen,
"Şimdi yorgun ayaklarla yürüyorsunuz, şimdi de aceleci ayaklarla, kızgın ve şaşkın
ayaklar nasıl yürürdü, bir de korkak ve mutlu ayaklarla yürümeyi deneyelim. Neler
hissettiniz, hangisinin üzerinde yürümekten hoşlandınız?" gibi sorular sorar.
Daha sonra öğretmen, çocuklardan evden getirdikleri değişik özelliklerdeki ayakkabıların
etrafından kağıt üzerine çizmelerini ve kalıbını çıkarmalarını ve makasla kesmelerini
ister. Öğretmen, çocuklara; mutlu ayakların, mutsuz ayakların ve kızgın ayakların giydiği
ayakkabıları, bu kalıpların üstüne çizmelerini ve boyamalarını söyler. Çocukların yaptıkları
çalışmalar (Üzgün ayaklar neden bu ayakkabıyı seçmiş? Mutlu ayaklar neden bu ayakkabıyı
seçmiş? Yorgun ayaklar neler hisseder? Ne tür ayakkabılar giyerler? vb.) üzerinde
konuşulur.
Daha sonra öğretmen, çocukların evden getirdikleri ayakkabıları, önceden hazırladığı
yere sıralayarak koymalarını ister. Böylece bir ayakkabı müzesi oluşturularak bunun
üzerinde tartışılır (Hangi ayakkabıların eski ve yeni olduğu, hangisinin büyük ve küçük
olduğu, kızların ve erkeklerin giydiği, modeli, su geçirip geçirmeyeceği, rengi, neden
yapıldığı, kimin giyebileceği, nerede giyilebileceği, mümkün olsaydı bu ayakkabılarınÇocukların serbest zaman etkinliklerinde yaptıkları ayakkabıları ve bu çalışmaları
yaparken çekilen fotoğrafları evden getirdikleri ayakkabılardan oluşturdukları ayakkabı
sergisini hazırlar. Velilere hazırlanan bu sergiyi duyurarak, onlarında ziyaret etmesi sağlanır.
nerelerini değiştirebilecekleri vb.).Çocukların serbest zaman etkinliklerinde yaptıkları ayakkabıları ve bu çalışmaları
yaparken çekilen fotoğrafları evden getirdikleri ayakkabılardan oluşturdukları ayakkabı
sergisini hazırlar. Velilere hazırlanan bu sergiyi duyurarak, onlarında ziyaret etmesi sağlanır.